Antibiotica
De bacteriën die parodontitis veroorzaken, verspreiden zich door de gehele mondholte tot aan de amandelen, waar ze zich kunnen nestelen. De mechanische reiniging van de tandvleespockets verwijdert daarom altijd slechts een - zij het belangrijk - deel van deze verwekkers. Om een herinfectie door achtergebleven restkiemen te voorkomen, voeren wij vóór aanvang van de behandeling een zogenoemde pocketkiemanalyse uit. Daarbij nemen wij monsters uit meerdere tandvleespockets en laten deze via DNA-analyse onderzoeken op de belangrijkste verwekkerstammen. Aansluitend begeleiden wij de mechanische parodontale behandeling met een gerichte antibioticatherapie, precies afgestemd op de aangetoonde bacteriestammen, om een terugval te voorkomen.
Genetica ⁄ prognose
Omdat parodontitis altijd ontstaat uit de wisselwerking tussen bacteriële infectie en de individuele immuunrespons van het lichaam, beïnvloeden ook genetische factoren het verloop. Tegenwoordig weten we dat er vier verschillende genpatronen bestaan die, in geval van een infectie, met verschillende snelheid tot schade aan het tandvleesapparaat en het bot kunnen leiden. Dit genetische risico kan worden bepaald via DNA-analyse van een eenvoudig mondholtewisser.
Ook al komt de genetische aanleg alleen tot uiting bij een bacteriële parodontitis-infectie, op basis van het persoonlijke genetische risico kan een individuele preventiestrategie worden ontwikkeld - zelfs bij een verhoogd genetisch risico kan deze helpen een aandoening te voorkomen.



Gingivitis is een ontstekingsverandering van het tandvlees en behoort tot de meest voorkomende aandoeningen in het algemeen - meestal veroorzaakt door bacteriële plaque die zich eerst tussen de tanden nestelt. Onbehandeld kan het voorafgaan aan parodontitis. Typische tekenen zijn rood of gezwollen tandvlees rond de tandhals, evenals bloeding bij aanraking met een interdentale borstel of tandheelkundige sonde.
Parodontitis – in de volksmond vaak, maar medisch onjuist, ook wel parodontose genoemd – is een ontstekingsziekte van het tandbed (parodontium). Echte parodontose verloopt daarentegen niet met een ontsteking. Parodontitis kan op elke leeftijd optreden, één of meerdere tanden tegelijk aantasten en zich met verschillende snelheid en in verschillende mate van ernst ontwikkelen.